ปัจฉิม.53.02.28
posted on 05 Mar 2010 19:07 by is-smile28.02.53
จบแล้วเฟ้ย !!!!!!!!!!
ในสุดก็จบ ม.๓ สักที ไม่อยากจะเชื่อกว่าจะจบมันกลำบากเหมือนกันนะเนี่ย
งานก็เยอะมาก ๆ เหนื่อยสุดไปเลย.
แต่ว่าถ้าพูดถึงเพื่อน ก็คิดถึงพวกมันว่ะ :'( แยกกันคนละทิศละทาง TT'
แม้เวลาอาจไม่มากแต่มิตรภาพ ที่มีมาตลอด สามปีเต็ม ๆ ทุกคนเป็นเพื่อนที่ดีมาก แม้จะผิดบ้างอะไรบ้างทุกคนก็ให้อภัย ช่วยเหลือกัน ทะเลาะกันบ้าง โกรธกันบ้าง แต่อีกไม่นานก็หายกัน เพราะความเป็นเพื่อนนะสิ ! ใช่ใหม่
...ถึงวันเวลาผ่านไป ความทรงจำดี ๆ ที่เรามีต่อกัน มันคงไม่ลืมเลือน คิดว่ามันเป็นพรหมลิขิตป่ะ. ที่เราได้เจอกัน พบกัน และร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาจนถึงเดี๋ยวนี้ แม้บางคน อาจจะเจอกันแค่ปีเดียว หรืออาจน้อยกว่านั้น แต่พวกเราก็สร้างมิตรภาพที่ดีต่อกัน สร้างความผูกพันให้แก่กัน ดูแลกัน ช่วยเหลือกัน มาตลอด ...
อยากจะ "ขอบคุณ" เพื่อนทุกคนที่ช่วยร่วมสร้างความทรงจำไว้ด้วยกัน :)
อยากบอกว่า ..รักเพื่อนทุกคนมาก ♥
ในวันปัจฉิม รุ่นพี่ได้ร้องเพลง "จะได้ไม่ลืมกัน" ของ เบิร์ด ธงไชย ! ให้พวกเรา โคตรซึ้ง .
" ไกลสุดฟ้า ก็ไม่สามารถกั้นเรา
แค่ห่างแค่เพียงเอื้อมมือ
แต่การได้รักเธอ นั่นคือของสำคัญกว่า
และมันมีค่ามากเกินกว่าสิ่งไหนไหน
ฉันขอสัญญา จะจำทุกเรื่องราว
ไม่ว่าร้ายหรือดี สุขหรือทุกข์ใจ
ฉันจะทบทวน เรื่องราวของเธอตลอดไป
เผื่อวันสุดท้ายที่ฉันหายใจ จะได้ไม่ลืมเธอ
ปลายขอบฟ้า กับระเบียงที่เราเคย
นั่งมองท้องฟ้าด้วยกัน
ต้นไม้ต้นนั้น จะดูแลรักษามัน
แทนความคิดถึง เมื่อเธอไม่อยู่ตรงนี้
ฉันขอสัญญา จะจำทุกเรื่องราว
ไม่ว่าร้ายหรือดี สุขหรือทุกข์ใจ
ฉันจะทบทวน เรื่องราวของเธอตลอดไป
จะจำเธอไว้ และรักเธอไปอย่างนี้
โปรดจงมั่นใจ ฉันขอสัญญาจะจำทุกเรื่องราว
ไม่ว่าร้ายหรือดี สุขหรือทุกข์ใจ
ฉันจะทบทวน เรื่องราวของเธอตลอดไป
เผื่อวันสุดท้ายที่ฉันหายใจ จะได้ไม่ลืมเธอ
จะได้ไม่ลืมเธอ...."
ทุกคนก็เริ่มร้องไห้กัน ....
*อยากให้ทุกคน จดจำเรื่องราวในวันนี้ได้และจดจำความทรงจำทุกอย่างที่ทำร่วมกันมาตลอดหลายปี แม้ว่าวันนี้หรือวันไหน เราอาจจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน หรืออาจจะไม่เจอกันอีก ขอให้จำเรื่องราวเหล่านี้ไว้ดี ๆ แล้ว เรา "จะได้ไม่ลืมกัน"..
